Mikdat Besni / Kristal’e Mektuplar

Kristal’lere Merhaba
Benden bir fotoğrafı anlatmamı istediğinizde, sözlerinizin ardından hep ekliyorsunuz: “Düşüncelerinizi makale tarzında işlemeyin lütfen, bana hiç mektup yazan olmadı, bari siz yazın!” İltifatınız için teşekkürler.

Genç nesile şunu da söylemeliyim: mektupla hiç tanışmamış bir neslin bireyi olmanıza içtenlikle üzülüyorum. Bizim çocukluk ve gençlik yıllarımızda mektupların verdiği o heyecan bambaşkaydı. Zarfın açılışındaki telaş, satırların kokusu, kalemin mürekkebinde saklanan duygular…

Bugünün gençlerine bu duygular ne yazık ki yabancı. Artık kelimelerin yerini kısa mesajlar, duyguların yerini ise emojiler aldı. İnsan doğası gerçekten bu kadar yapay bir duygu aktarımına uygun mu? Bir dostun omzuna konan el, güven veren gözler, yüreği ısıtan bir cümle… İşte duygular böyle sıcak, böyle sahici yaşanmalı. Yine de bu satırların size o eski naif duygulardan biraz olsun tattıracağını umuyorum ve bundan mutluluk duyuyorum.

Fotoğraf üzerine yazmak ise hiç de kolay değil. Çünkü fotoğrafın yapısı, kompozisyonu ve anlatısıyla bir bağ kurabilmek için insanı gerçekten etkileyen bir kareyle karşılaşmak gerekir. Fotoğraflar sade, kusursuz ve samimi olmalı ki izleyende derin izler bıraksın. Nihai amacımız da budur: kristalize bir bilinçle fotoğrafları değerlendirmek. Mektuplar, usta fotoğrafçıların duygu yüklü ve nitelikli karelerinden doğuyor.

Kimseye öğüt vermek niyetinde değiliz elbette. Eğer yeni başlayanlara küçük bir faydamız dokunursa yahut ustalaşmış olanlara ilham verebilirsek, bundan daha büyük mutluluk duyamayız.

Bugün artık fotoğraf çekmek için profesyonel bir kameraya sahip olmak zorunluluk değil. Fakat değişmeyen bir koşul hâlâ geçerliliğini koruyor: iyi bir fotoğrafın temelinde, fotoğrafçının donanımı vardır. Burada kastettiğim donanım yalnızca iyi bir ekipman değildir; aslolan fotoğrafçının bilgisi, kültürü ve duyarlılığıdır. Teknik ekipman ikincildir; sanat sevgisi ve içsel birikim temeldir.

Sohbetlerimizde ışığı da konuşacağız; çünkü ışık, fotoğrafın ruhudur. Gölgeyi de konuşmamız gerekli. Çünkü herşey karşıtıyla değer kazanır. Kompozisyonu da tartışacağız; zira fotoğraf, düzenleme sanatıdır ve düzenin içinde yaratıcılığı barındırır.
Ve elbette en önemli nokta, fotoğrafın anlatımıdır. Bu nedenle “tema” başlığı altında içeriği konuşmak, fotoğrafın kullanım alanlarını, projeler, belgeseller, eleştirilerle birlikte değerlendirmek kaçınılmazdır.

Eğer sanat aranıyorsa, yaratıcılık göz ardı edilemez. Yorumlarla sürüklendikten sonra öykülerle süzüleceğiz.

Fotoğraflara baktığınızda gözünüzü rahatsız eden bir şey varsa, lütfen söyleyin!” diyorsunuz. Elbette açıklayacağım.

Selam olsun, bu yazıları ortaya çıkaranlara, destek olanlara ve okuyanlara…
Mikdat Besni