Naz, kışın son günlerinde parkta gözlemlediği iki yalıçapkınının birbirlerine gösterdiği sevgi, ilgi ve paylaşım karşısında derinden etkilenir. Kuşların sessiz ama güçlü bağı, ona kendi hayatındaki dostlukları ve okulda yaşadığı kırgınlıkları düşündürür. Bu duygulardan ilham alan Naz, gördüğü sahneyi renklerle resmederek iç dünyasını kâğıda aktarır.
Ertesi gün parkta yaptığı bu resim, daha önce çizimlerini küçümseyen arkadaşı Beren’in bakış açısını değiştirir. Resmin anlattığı sevgi ve paylaşım duygusunu fark eden Beren, hatasını anlar ve Naz’la yeniden yakınlaşır. Böylece Naz, sanatın insanları birbirine yaklaştıran, önyargıları yıkan ve dostluğu güçlendiren en güzel dillerden biri olduğunu keşfeder.
Mikdat Besni Arka Plan Sanat’ın 43. sayısında sizler için yazdı…
Fotoğraf: Adnan Ataç
