Kampong Khleang köyünde yaşam, gölün mevsimsel döngüsüne uyum sağlayan bir düzen üzerine kuruludur. 8–10 metre yüksekliğindeki kazıklar üzerine inşa edilen evler, su yükseldiğinde adeta yüzer gibi görünürken, kurak dönemlerde altları yaşam ve depolama alanına dönüşür. Rengârenk boyanan bu evler, sadece estetik değil; inanç, umut ve zorluklara karşı bir direncin de ifadesidir. Köy halkı için bu mimari, doğayla kurulan dengeli ilişkinin ve hayatta kalma becerisinin bir simgesidir.
Ekonomi büyük ölçüde balıkçılığa dayalıdır ve yaşamın merkezinde su vardır. Ancak iklim değişikliği ve azalan balık stokları geçimi zorlaştırırken, eğitim imkânlarının sınırlı olması çocukların geleceğini tehdit etmektedir. Yine de köydeki okul, tüm zorluklara rağmen umut kapısı olmaya devam eder; çocuklar, suyun ortasında kurulan bu yaşamın ötesine geçebilmenin hayalini eğitimle kurar.
İnci Koyuncu Arka Plan Sanat’ın 42. sayısında sizler için fotoğraflayıp yazdı…
