Bazı insanlar aynı ortamı paylaşsalar da aynı düşünsel zeminde buluşamazlar. İnsan, özenle kurduğu cümlelerle anlam üretmeye çalışırken, karşısındaki bazen bu derinliği sürdüremediği için konuşmayı daha yüzeysel bir noktaya taşır. Zamanla mesele konuşulan konu olmaktan çıkar; üslup, ton ve bakış açısı belirleyici hâle gelir. Kimi zaman bunun temelinde kıyas duygusu yatar ve kişi, kendini geliştirmek yerine karşısındakini kendi bulunduğu seviyeye çekmeye çalışır.
İşte bu yüzden her tartışmayı sürdürmek ya da her ortamda var olmak zorunda değiliz. Asıl önemli olan, başkasının kurduğu zeminde kendimizi kaybetmemek ve kendi değerlerimizi koruyabilmektir. Her insanla aynı noktada buluşmak mümkün değildir; bu bir üstünlük değil, uyum meselesidir. Bazen en doğru tercih, tartışmayı büyütmek yerine sessizce mesafeyi koruyabilmektir.
Suat Altıonok Arka Plan Sanat’ın 43. sayısında sizler için yazdı…
