Bir sonbahar günü, dedesinin bahçesindeki yaşlı çınarın altında uzanan küçük bir çocuk… Gözleri gökyüzünü değil, daldan koparak ağır ağır yere süzülen bir yaprağı izler.
Bir yaprağın yolculuğu, zamanın akışını düşündürür bize.
Daldan kopan yaprak önce rüzgâra, sonra toprağa karışır. Zaman geçer; yaprak çürür, toprağa dönüşür, çınarın köklerine yeniden hayat verir. Bahar gelir, tomurcuklar açar.
Belki de hayat, biraz da böyle bir döngüdür.
Abbas Bilgili, çocukluk anısından yola çıkarak yaprağın sessiz yolculuğunu; geçen zamanı, yaşlanmayı, kayıpları ve yeniden doğuşu şiirsel bir dille anlatıyor. “Yaprak gazel olmuş dalda durmuyor diye mırıldandım.”
📖 Yazının tamamı Arka Plan Sanat’ın 44. sayısında.
https://arkaplansanat.com/product/arka-plan-sanat-44-sayi/
